Aişe (Allah ondan razı olsun)'den rivayetle şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) çok duayı tercih ederdi ve başka her şeyi terk ederdi. ((Ebû Dâvûd, güzel bir senedle rivayet etmiştir)).

Ali'den (Allah ondan razı olsun) şöyle dedi: Allah'ın Elçisi, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin, bana şöyle dedi: "De ki: Ey Allah'ım, bana hidayet ver ve bana hidayet ver." Ve bir rivayette: "Allah'ım, Senden hidayet ve hidayet isterim." ((Müslim rivayet etmiştir)).

Aişe'den (Allah ondan razı olsun) rivayete göre, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) duasında şöyle derdi: "Allah'ım, yaptığım ve yapmadığım şeylerin şerrinden sana sığınırım." (Müslim rivayet etmiştir.)

İbn Ömer (r.a.)'den, Allah ondan râzı olsun, onlardan rivayetle şöyle dedi: Resûlullah'ın duaları arasında, Allah ona salât ve selâm versin: "Allah'ım, lütfunun kaybolmasından, afiyetinin değişmesinden, intikamının aniden gelmesinden ve tüm öfkenden sana sığınırım." ((Müslim rivayet etmiştir)).

Zeyd bin Erkam'dan (Allah ondan razı olsun) rivâyet olunduğuna göre o şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle derdi: "Allah'ım, acizlikten, tembellikten, cimrilikten, yaşlılıktan ve kabir azabından sana sığınırım. Allah'ım, nefsime takvayı ver ve onu arındır. Sen, onu temizleyenlerden daha hayırlısın. Sen onun velisi ve mevlasısın. Allah'ım, faydasız ilimden, tevazusuz kalpten, doymayan nefisten ve kabul edilmeyen duadan sana sığınırım." ((Müslim rivayet etmiştir)).

İbni Abbas'tan Allah her ikisinden de razı olsun, Resûlullah (s.a.v.) şöyle derdi: "Allah'ım, sana teslim oldum, sana inandım, sana tevekkül ettim, sana döndüm, sana karşı tartıştım ve sana hükmettim; öne sürdüğümü, geciktirdiğimi, bildirdiğimi ve duyurduğumu bağışla. Sen ileri gidensin, sensin." ikincisi Senden başka ilah yoktur. Bazı raviler şunu eklemişlerdir: "Allah'tan başka güç ve kuvvet yoktur." ((Anlaştık)).

Ziyad bin Ulaka'dan, amcası Kutbe bin Malik'ten (Allah ondan razı olsun) rivayete göre o şöyle dedi: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle derdi: “Allahım, çirkin ahlâklardan, amellerden ve arzulardan sana sığınırım.” Tirmizî rivayet etmiş ve bunun güzel bir hadis olduğunu söylemiştir.

Ebu Hureyre (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre o şöyle dedi: Allah'ın Elçisi (Allah onu kutsasın ve ona huzur versin) şöyle derdi: "Allah'ım, uyumak şerrinden dolayı açlıktan sana sığınırım, hal ve hallerde olmak da şerrinden dolayı ihanetten sana sığınırım." ((Ebu Davud sahih bir senedle rivayet etmiştir)).

Ali'den (Allah ondan razı olsun) rivayete göre, bir yazar ona geldi ve şöyle dedi: Yazamıyorum. Yani demek istiyorum. Dedi ki: Eğer Allah'ın sizin adınıza ödediği dağ gibi bir borcunuz olsaydı, Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in bana öğrettiği sözleri size öğretmez miyim? De ki: "Allah'ım, beni helallerinle haramlarından koru ve beni her şeyden üstün olan lütfunla zenginleştir." (Tirmizi rivayet etmiştir ve şöyle demiştir: Bu güzel bir hadistir.)

Şehrir bin Havşeb'den rivayetle şöyle dedi: Ümmü Seleme'ye dedim ki, Allah ondan razı olsun, Ey Mü'minlerin Annesi, Resulullah'ın en sık yaptığı dua neydi, eğer varsa, Allah ona bereket versin ve ona huzur versin? Dedi ki: En sık yaptığı dua şuydu: “Ey kalpleri evirip çeviren, kalbimi dinin üzere sabit kıl.” (Tirmizî'den rivayet edilmiştir: O, güzel bir hadistir.)

Ebu'd-Derdâ'dan -Allah ondan râzı olsun- rivâyet olunduğuna göre o şöyle demiştir: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: "Davut aleyhisselâmın dualarından biri de şuydu: "Allah'ım, senden sevgini, seni sevenlerin sevgisini ve senin sevginle bana ulaşan ameli istiyorum. Allah'ım, senin sevgini bana kendimden, ailemden ve soğuk sudan daha sevgili eyle." Tirmizî bunu rivayet etmiş ve bunun güzel bir hadis olduğunu söylemiştir.

Ebu Derda'dan Allah ondan razı olsun, Allah Resulü'nün (Allah onu kutsasın ve ona huzur versin) şöyle dediğini işitmiştir: "Aklının derinliklerinde kardeşi için dua eden ve padişahın 'Sende de aynısı var' diyen hiçbir Müslüman kul yoktur." ((Müslim rivayet etmiştir)).

Bunun üzerine Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Sizden biriniz, acelesi olmadığı sürece kendisine cevap verilecektir: 'Rabbime dua ettim ama bana cevap vermedi' der." ((Kabul edildi) Bir Müslümanın rivayetinde ise kul, günah için dua etmediği veya aile bağlarını koparmadığı, acelesi olmadığı sürece yine de cevap verilecektir. Ey Allah'ın Resulü, bu acele nedir, denildi. "Dua ettim, dua ettim, bana cevap vereni görmedim" dedi ve buna üzülerek duayı bıraktı.

Ubâde bin es-Samit'ten (Allah ondan razı olsun) rivâyet olunduğuna göre, Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurmuştur: "Yeryüzünde Allah'a dua eden hiçbir Müslüman yoktur ki, Allah onu kendisine bağışlasın veya ona benzer bir kötülüğü ondan uzaklaştırsın. Günah için dua etmediği veya akrabalık bağlarını kesmediği sürece." Bunun üzerine halktan bir adam şöyle dedi: "O zaman çoğalırız." “Allah daha fazladır” dedi. Bu hadisi Tirmizî rivayet etmiştir ve kendisi bunun güzel ve sahih bir hadis olduğunu söylemiştir.

İbn Abbas'tan (Allah her ikisinden de razı olsun) rivayete göre, Allah'ın Elçisi (Allah onu kutsasın ve ona huzur versin), sıkıntılı olduğunda şöyle derdi: "Büyük ve Haim olan Allah'tan başka ilah yoktur, Büyük Arş'ın Rabbi olan Allah'tan başka ilah yoktur, göklerin Rabbi, yerin Rabbi ve Arş'ın Rabbi olan Allah'tan başka ilah yoktur." (Bu konuda ittifak edilmiştir.)

Ebu Hureyre'den (Allah ondan razı olsun) rivayetle şöyle demiştir: Allah'ın Resulü (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: "Sizden önceki ümmetler arasında modernist olanlar vardı, öyleyse benim ümmetimden biri varsa o da Ömer'dir."

Cabir bin Abdullah (Allah ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Ben Uhud'da bulunduğum sırada babam gece beni çağırdı ve şöyle dedi: O, beni sadece Peygamber'in (s.a.v.) ashabının ilkleri arasında öldürüldüğünü gördü, Allah ona salat ve selam versin, öldürülmek üzeredir ve ben benden sonra Resulullah'ın ruhundan başka, bana senden daha sevgili kimseyi bırakmayacağım, Allah ona salat ve selam versin. Bir borcum var, onu öde ve kız kardeşlerine karşı nazik ol. Sabah geldik ve ilk öldürülen o oldu, ben de onunla birlikte bir başkasını da mezarına gömdüm, sonra ruhum onu ​​başkasına bırakmaya razı olmadı. Altı ay sonra onu dışarı çıkardım ve bir baktım ki kulağı dışında onu yerleştirdiğim günkü gibiydi ve onu ayrı bir mezara koydum.” ((Buhari rivayet etmiştir)).

İbn Ömer'den -Allah her ikisinden de razı olsun- şöyle demiştir: "Ben Ömer'in, Allah ondan razı olsun, bir şey hakkında: "Şöyle şöyle olduğunu düşünüyorum, ama onun düşündüğü gibi olduğunu" söylediğini hiç duymadım. ((Buhari rivayet etmiştir))

Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyururdu: "Allah'ım, acizlikten, tembellikten, korkaklıktan, yaşlılıktan ve cimrilikten sana sığınırım, kabir azabından sana sığınırım, hayat ve ölüm fitnesinden de sana sığınırım." Ve bir rivayette: "Dinin kaburga kemiği ve insanların hakimiyeti" ((Müslim rivayet etmiştir).

Ebubekir es-Sıddık'tan (Allah ondan razı olsun) rivâyet olunduğuna göre o, Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'e şöyle buyurdu: Bana namazlarımda okuyabileceğim bir dua öğret. Şöyle buyurdu: "De ki: Allah'ım, ben kendime çok zulmettim ve günahları senden başka kimse bağışlayamaz, o halde beni kendi katından bağışla ve bana merhamet et, çünkü sen çok bağışlayansın, çok merhamet edensin." (Uzlaşıldı) Ve bir rivayette: "Ve benim evimde" ve şöyle rivayet edildi: "Büyük bir haksızlık" ve "büyük bir haksızlık" rivayet edildi. Üçgen tha' ve birleşik ba' ile bunları birleştirmeli ve şöyle dedi: Çok şey var.

Ebu Musa (radıyallahu anh)'dan, Allah ondan razı olsun, Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem)'den rivayetle şöyle dua ederdi: "Allah'ım, günahımı, cehaletimi, işlerimdeki israfımı ve benden daha iyi bildiğin şeyleri bağışla. Allah'ım, ciddiyetimi, şakalarımı, hatalarımı ve kasıtlılığımı ve benimle olanların hepsini bağışla. Allah'ım, öne sürdüklerimi ve yaptıklarımı bağışla." Benim gizlediğimi, açığa vurduğumu ve senin benden daha iyi bildiğindir; sen ilerisin, sen ikincisisin ve sen her şeye kadirsin.” Yüce” (Anlaştık) Onun üzerine)..

Aişe'den (Allah ondan razı olsun) rivayete göre, Peygamber (s.a.v.) Allah onu kutsasın ve ona huzur versin, şu sözlerle dua ederdi: "Allah'ım, ateşin fitnesinden, ateş azabından, zenginlik ve fakirliğin şerrinden sana sığınırım." Bunun güzel ve sahih bir hadis olduğunu söyleyen Ebu Davud ve Tirmizî tarafından rivayet edilmiştir ve bu, Ebu Davud'un sözüdür.

Şakal bin Hamid (Allah ondan razı olsun) kanalıyla şöyle dedi: Ya Rasulallah, bana bir dua öğret dedim. Dedi ki: "De ki: Allah'ım, kulağımın şerrinden, gözümün şerrinden, dilimin şerrinden, kalbimin şerrinden ve nefsimin şerrinden sana sığınırım." Bunun güzel bir hadis olduğunu söyleyen Ebu Davud ve Tirmizi rivayet etmiştir.

Enes radıyallahu anh'dan rivayet edildiğine göre, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyururdu: "Allah'ım, cüzamdan, delilikten, cüzamdan ve diğer kötü hastalıklardan sana sığınırım." Ebu Davud sahih bir senedle rivayet etmiştir.

İmran bin El-Hüseyn'den (Allah her ikisinden de razı olsun) rivayete göre, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- babası Hüseyin'e dua etmesi için iki kelime öğretmişti: "Allahım, bana hidayet ver ve beni nefsimin şerrinden koru." ((Tirmizî rivayet etmiştir: Bu güzel bir hadistir)).

Ebu'l-Fadl el-Abbas bin Abdulmuttalib (Allah ondan razı olsun)'dan rivayetle şöyle dedi: "Ya Resulullah: Bana Cenab-ı Hakk'tan isteyeceğim bir şey öğret" dedim. "Allah'tan afiyet isteyin" dedi. Ben de birkaç gün kaldım, sonra gelip dedim ki: Ey Allah'ın Resulü, bana Cenab-ı Hakk'tan isteyeceğim bir şey öğret. Bana şöyle dedi: "Ey Abbas, ey Allah'ın Resulü'nün amcası, Allah'tan dünya ve ahirette afiyet iste." ((Tirmizi rivayet etmiştir ve şöyle demiştir: Bu güzel bir hadistir.) Doğru)..

Enes radıyallahu anh şöyle dedi: Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Bana şan ve şeref ver." Bu hadisi Tirmizi rivayet etmiş, Nesai de Rabi'a bin Amir es-Sahabi'nin rivayetinden rivayet etmiştir. Hakim bunun sahih senedli bir hadis olduğunu söyledi.

Ebu Umame (Allah ondan razı olsun)'den rivayetle şöyle dedi: Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) bizim hiçbir şeyini ezberlemediğimiz birçok dua ile dua etti. Biz de: "Ey Allah'ın Resulü, ben hiçbir şeyini ezberlemediğimiz birçok dua ile namaz kıldım" dedik. Dedi ki: "Bunların hepsini bir araya getiren şeyin ne olduğunu sana haber vereyim mi?" Sen diyorsun ki: "Allah'ım, Peygamberin Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sana sorduğu şeyin en hayırlısını senden isterim ve Peygamberin Muhammed'in sığındığı şerrden sana sığınırım." Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun, yardım edilen sensin ve senin üzerine olsun. "Mesajın tebliği; Allah'tan başka güç ve kuvvet yoktur." Tirmizî rivayet etmiş ve bunun güzel bir hadis olduğunu söylemiştir.

İbni Mesud -Allah ondan razı olsun- şöyle dedi: Allah Resulü'nün duaları arasında Allah ona salat ve selam versin: “Allahım, senden rahmetinin sebeplerini, mağfiretinin teminatını, her günahtan selametini, her türlü iyilik ganimetini, cenneti kazanmayı ve cehennemden kurtuluşu isterim.” ((Hakim Ebu Abdullah'tan rivayet edilmiştir ve şöyle demiştir: Bu, Müslim'in şartlarına göre sahih bir hadistir)).

Onun yetkisi üzerine Allah Resulü (s.a.v.) şöyle derdi: "Müslümanın gaybın arkasında kardeşi için yaptığı dua kabul olur. Başında görevli bir melek vardır. Kardeşi için hayır dua ettiğinde görevli melek: Amin, sende de aynısı vardır." ((Müslim rivayet etmiştir)).

Usame bin Zeyd (Allah her ikisinden de razı olsun)'dan rivayetle şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: "Kim ona bir iyilik yapar ve bunu yapana: Allah seni hayırla mükâfatlandırsın derse, o, büyük bir hamd etmiş olur." Hadisin güzel ve sahih bir hadis olduğunu söyleyen Tirmizî'den rivayet edilmiştir.

Cabir (Allah her ikisinden de razı olsun)'dan rivayetle şöyle dedi: Allah'ın Elçisi (Allah ona salat ve selam versin) şöyle dedi: "Kendiniz için dua etmeyin, çocuklarınız için dua etmeyin, mallarınız için dua etmeyin. Allah'ın hediye isteyeceği ve size cevap vereceği bir süre için Allah'tan razı olmayın." ((Müslim rivayet etmiştir)).

Ebu Hureyre'den Allah ondan razı olsun, Allah'ın Elçisi, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin, şöyle dedi: "Kulun Rabbine en yakın olduğu an secde ettiği zamandır, o halde çok dua edin." (Müslim rivayet etmiştir)

Ebu Umame (Allah ondan razı olsun)'dan rivayetle şöyle dedi: Allah Resulü (sallallahu aleyhi vesellem)'e şöyle denildi: Hangi duayı işiteyim? Dedi ki: "Gecenin sonu ve farz namazların sonu." Tirmizî rivayet etmiş ve bunun güzel bir hadis olduğunu söylemiştir.

Ebu Muhammed Abdurrahman bin Ebi Bekir es-Sıddık'tan Allah her ikisinden de razı olsun, Suffe ashabının fakir insanlar olduğu ve Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir defasında şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: "Kimin iki kişilik yiyeceği varsa, üçte birini bıraksın ve kim dört kişilik yiyeceği varsa, altıda biriyle beşte birini alsın." Veya dediği gibi: Ebu Bekir -Allah ondan razı olsun- üç kişi getirdi ve Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- on kişiyle yola çıktı ve Ebu Bekir, Peygamber ile yemek yedi. Allah ondan razı olsun Selam verdi, akşam namazını kılıncaya kadar orada kaldı, sonra geri döndü ve Allah'ın izniyle gece geçtikten sonra geldi. Hanımı ona şöyle dedi: Seni misafirlerinden uzaklaştıran neydi? Dedi ki: Ya da onlarla akşamınız nasıldı? Dedi ki: Sen gelinceye kadar reddettiler ve kendilerine sunuldular. Şöyle dedi: Ben de gittim ve saklandım ve şöyle dedi: Ey Gunther, sinirlendi ve hakarete uğradı ve şöyle dedi: Tanrı aşkına, mutlu bir şekilde yeme. Onu asla beslemeyeceğim. Dedi ki: Vallahi biz bir lokmadan değil, onun dibinden daha fazlasını faiz alırız. Onlar tatmin oldular, eskisinden de fazla oldu, Ebû Bekir ona baktı ve hanımına şöyle dedi: Ey Banu Firas'ın kız kardeşi, bu nedir? Dedi ki: Hayır, gözbebeğim artık eskisinden üç kat daha fazla! Sonra Ebu Bekir ondan yedi ve şöyle dedi: Bu şeytandan, yani sağ elindendir. Sonra ondan bir lokma yedi, sonra onu Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'e götürdü ve sabahleyin onun yanına geldi ve insanlarla aramızda bir ahit vardı ve böylece süre geçti. Daha sonra on iki adam bizi ayırdı. Her adamın yanında insanlar var, her adamın yanında kaç kişi olduğunu Allah bilir, o yüzden hepsi ondan yediler. Ve bir rivayette: Ebu Bekir onu beslememeye yemin etti, bu yüzden kadın da onu beslememeye yemin etti, bu yüzden misafir - ya da misafirler - onu beslememeye ya da o doyuruncaya kadar onu beslememeye yemin ettiler, bunun üzerine Ebu Bekir şöyle dedi: Bu şeytandandır! O da yemek istedi, onlar da yediler, yediler, bir lokmayı bile kaldırmadılar, ancak daha fazlası dibinden okşandı. Dedi ki: Ey Banu Firas'ın kız kardeşi, bu nedir? Dedi ki: Gözümün elması Artık biz yemeden önce bundan fazlası var, onlar da yediler, o da bunu Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'e gönderdi, o da ondan yediğini söyledi. Bir rivayette: Ebu Bekir, Abdurrahman'a şöyle dedi: Misafirperverliğini bırak, çünkü ben Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'e gidiyorum, Allah ondan razı olsun ve ona huzur versin, o da ben gelmeden önce köylerini boşalttı. Abd al-Rahman gitti ve elindekileri onlara getirdi ve "Yeyin" dedi ve "Evimizin sahibi nerede?" dediler. Onları besle. O gelinceye kadar yemeyeceğiz dediler. Hanemizin efendisi şöyle dedi: Köylerinizi bizden alın, çünkü o gelirse ve siz beslenmezseniz onunla buluşuruz. Reddettiler, o yüzden Ali'yi bulacağını biliyordum, o yüzden geldiğinde ondan uzaklaştım ve şöyle dedi: Ne yaptın? Bunu ona söylediler ve o da şöyle dedi: Ey Abdul Rahman, o da sessiz kaldı, sonra şöyle dedi: Ey Abdul Rahman, o da sessiz kaldı ve şöyle dedi: Ey Gunther, sana yemin ettim eğer geldiğimde sesimi duyabilirsen! Ben de gittim, dedim ki: Misafirlerinize sorun, onlar da dediler ki: Doğru söyledi. Bize getirdi. Dedi ki: Sen sadece beni bekliyordun. Vallahi bu gece onu beslemeyeceğim. Diğerleri dediler ki: Vallahi sen onu doyurmadıkça biz onu doyurmayacağız. Bunun üzerine şöyle dedi: Yazıklar olsun size, neden köylerinizi bizden kabul etmiyorsunuz? Yemeğini getir. Onu getirdi, elini indirdi ve şöyle dedi: Allah'ın adıyla. İlki Şeytan'dandır. Böylece o yedi ve onlar da yediler. ((Anlaştık)).

Cabir bin Semure (Allah onlardan razı olsun)'dan rivayetle şöyle dedi: Kûfe halkı Sa'd'a şikayette bulundu, yani: İbn Ebî Vakkas (Allah ondan razı olsun), Ömer bin El-Hattab (Allah ondan razı olsun)'a şikayette bulundu, o da onu görevden aldı ve Ammar'ı onların başına atadı. Onlar onun namaz kılmada iyi olmadığını söyleyinceye kadar şikayet ettiler, o da onu çağırttı ve şöyle dedi: Ey Ebu İshak, bu insanlar senin iyi namaz kılmadığını iddia ediyorlar, o da şöyle dedi: Vallahi ben de Allah'ın Resulü olarak onlarla birlikte namaz kılardım. Allah'ın salat ve selamı üzerine olsun, bozmayacağım Onun izniyle akşam namazını kıldım ve ilk ikisinde yavaş, diğer ikisinde ise daha hafif oldum. Dedi ki: Bu benim senden şüphemdir ey Ebu İshak ve o, Kûfe halkına onun hakkında soru sormak için kendisiyle birlikte Kûfe'ye bir adam - veya adamlar - gönderdi ve o, sormadan mescidden çıkmadı ve onlar da onu nazikçe övdüler, ta ki Banu Abs'in bir mescidine girdi ve aralarından Usame bin Katade adında Ebu Saada lakaplı bir adam ayağa kalktı. Dedi ki: Sen bizi çağırdığında Saad yürümüyordu. Gizlice aynı şekilde yemin etmez ve telafi etmez Saad şöyle dedi: Yahut Allah'a yemin ederim ki üç şey için dua edeceğim: Allah'ım, eğer bu kulun yalancıysa, münafıklık ve itibar sahibiyse, ömrünü uzatmışsa, fakirliğini uzatmışsa ve fitneye maruz kalma süresini uzatmışsa. Sonra kendisine sorulduğunda şöyle derdi: Yaşlı, meraklı bir şeyh olan Saad'ın duası beni etkiledi. Abdul Malik bin Umeyr el-Rawi, Cabir bin Samra'dan rivayetle şöyle dedi: Ben onu yaşlılıktan dolayı kaşları gözlerinin üzerine düştüğünde ve yollarda kadın kölelere maruz kaldığında gördüm. Onlara göz kırpıyor. ((Kabul edildi Onun üzerine)..

Urve bin Zübeyr'in rivayeti üzerine Saeed bin Zeyd bin Amr bin Nufeyl -Allah ondan razı olsun- Arva bint Evs'teki kavgasını Mervan bin El-Hakam'a getirdi ve o da onun kendi topraklarından bir şey aldığını iddia etti. Saeed şöyle dedi: Resûlullah'tan işittikten sonra onun diyarından bir şey alıyordum, Allah ona salat ve selam versin!? Dedi ki: Allah Resulü'nden ne duydun, Allah ona salat ve selam versin? Dedi ki: Allah Resulü'nü duydum, Allah ona bereket versin ve ona huzur versin. Şöyle diyor: “Kim bir santim alırsa haksız yere yeryüzünden uzaklaştırıp onu yetmiş yere kadar kuşattı.” Bunun üzerine Mervan ona şöyle dedi: "Bundan sonra senden delil istemeyeceğim." Sa'id şöyle dedi: "Allah'ım, eğer o yalancıysa, onu kör et ve onu kendi memleketinde öldür." Dedi ki: "Görme duyusu kayboluncaya kadar ölmedi ve kendi topraklarında yürürken bir çukura düşerek öldü." (Anlaştık)). Müslim'in Muhammed b. Zeyd bin Abdullah bin Ömer, manasıyla, onu kör olarak duvarlara dokunurken gördüğünü şöyle anlatıyor: Saeed'in çağrısı beni çok etkiledi; evde onunla tartıştığı bir kuyunun yanından geçmiş, bu yüzden kuyuya düşmüş ve burası onun mezarı olmuştu.

Enes'ten (Allah ondan razı olsun) rivayete göre, Peygamber Efendimiz (sav)'in Ashabından iki adam, karanlık bir gecede, ellerinde iki kandil gibi bir şeyle, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) huzurundan ayrıldılar. Ayrıldıklarında içlerinden biri ailesinin yanına gelinceye kadar her birinin yanında kaldı. ((Buhari rivayet etmiştir)) Pek çok yol vardır ve bazılarında iki adam Usayd ibn Hudayr ve Abbad ibn Bişr'dir, Allah onlardan razı olsun.

Ebu Hureyre'den Allah ondan razı olsun, şöyle dedi: Allah'ın Elçisi, Allah'ın duaları ve barışı onun üzerine olsun, gizli bir müfreze olarak on Rahat gönderdi ve Asım bin Sabit El-Ensari, Allah ondan razı olsun, onlara emir verdi. Usfan ile Mekke arasındaki Hudah'a varıncaya kadar yola çıktılar. Banu Lahyan denilen Huzeyl'den Lahiy'den bahsettiler. Bunun üzerine onlara yüz kadar okçu gönderdiler ve onların izini sürdüler. Asım onları hissedince ashabı bir yere sığındılar, halk da onların etrafını sardı ve şöyle dedi: Aşağı gelin ve hiçbirinizi öldürmeyeceğimize dair ellerinizle antlaşma ve antlaşmayı size verin. Bunun üzerine Asım bin Sabit şöyle dedi: Ey insanlar, ben bir kafirin vecizesine boyun eğmeyeceğim: Allah'ım, Peygamberine (Allah'ın salat ve selamı üzerine olsun) bizden haber ver. Böylece onları oklarla vurup Asım'ı öldürdüler ve aralarında Hubeyb, Zeyd bin El-Desne ve başka bir adamın da bulunduğu üç kişi, antlaşma ve antlaşma uyarınca üzerlerine indi. Yaylarının iplerini çözüp onlara bağlayabildikleri zaman adam şöyle dedi: Üçüncüsü: Bu, ihanetin başlangıcıdır ve Allah'a yemin ederim ki, ben sizinle olmayacağım. Bu insanlardan bir örneğim var. Ölüyü istiyordu, bu yüzden onu havaya uçurdular ve tedavi ettiler, ancak o onlara eşlik etmeyi reddetti, bu yüzden onu öldürdüler ve Bedir savaşından sonra onları Mekke'de satıncaya kadar Hubeyb ve Zeyd bin Ed-Desne ile birlikte yola çıktılar, bunun üzerine Banu el-Hâris bin Amir bin Nevfel bin Abd Menaf, Hubeyb'i satın aldı ve Bedir günü el-Hâris'i öldüren Hubeyb'di ve o da bir süre orada kaldı. Hubeyb, onlar kendisini öldürmeyi kabul edinceye kadar onlarla birlikte esir kaldı, bu yüzden sığınmak için Hâris'in kızlarından Musa'nın bazılarından borç aldı. Onu ona ödünç verdi ve Bani, farkında olmadan onun yanına gelinceye kadar onun için yürüdü ve onu, elinde usturayla uyluğunun üzerinde otururken buldu. Dehşete düşmüştü ve Hubeyb bunu fark etti. "Onu öldüreceğimden mi korkuyorsun? Ben bunu yapmazdım" dedi. "Vallahi, Hubeyb'den daha güzel bir esir görmedim. Vallahi bir gün onu elinde bir salkım üzüm yerken buldum, demirle bağlıydı ve Mekke'de meyve yoktu." "O, rızıktır" derdi. Allah ona Hubeyb'i verdi ve onu çölde öldürmek için mabedden çıkardıklarında, Hubeyb onlara: "İki rekat namaz kılayım" dedi, onlar da onu bıraktılar, o da iki rek'at rükû etti ve şöyle dedi: Allah'a yemin ederim ki, korkmadığımı düşünmeseydiniz, daha fazlasını yapardım. Allah'ım, onları say, onları dağınık olarak öldür ve hiçbirini geride bırakma. Ve şöyle dedi: Bir Müslüman olarak öldürüldüğümde ** ölümümün hangi taraftan Allah'a ait olduğu umurumda değil ve bu Allah'ın zatındadır ve eğer O dilerse ** Şilu'nun uzuvlarını bereketler. Mezza ve Hubeyb, sabırla ölen her Müslümana namazı farz kılan ve haber veren -yani Hz. Allah'ın salat ve selamı ona - ashabına - bir haber geldiği gün, Kureyşliler Asım bin Sabit'e onun öldürüldüğünü haber verdiklerinde, ondan bilinecek bir şey gönderdiler ve o da kendi büyüklerinden bir adamı öldürmüştü, bunun üzerine Allah Asım'ı arkadan bir gölgelik gibi gönderdi ve bu onu elçilerinden korudu ama hiçbirini kesmeyi başaramadılar. ((Buhari rivayet etmiştir)) Onun sözü: Hudde: yer ve gölge: Bulutlar, kuşlar: arılar. Ve şöyle demesi: "Onları öldürün." “Ba”yı kırıp açarak “dağınık”, kim bozarsa şöyle dedi: “Baa”yı kırarak “bada”nın çoğuludur, yani paydır ve anlamı: Onları bölünmüş paylar halinde öldürün, her birinin payı vardır ve kim açarsa açsın, manasını: öldürmede, teker teker dağılmada, buyurdu. Konuyla ilgili olarak daha önce bu kitapta yerlerinde zikredilmiş pek çok sahih hadis bulunmaktadır; bunlar arasında keşiş ve büyücüyü ziyaret eden oğlanın hadisi de vardır ve bunların arasında Cüreyc hadisi ve mağara ehlinin hadisi de vardır. Kayanın üzerlerine kapandığı kimseler ve bulutlardan bir ses işiten adamın şöyle dediği hadisi: Falancanın bahçesini sulayın ve başka şeyler. Bu konudaki deliller çok ve malumdur, Allah bize başarı nasip etsin.

Numan bin Beşir'den (Allah her ikisinden de razı olsun) rivayetle, Peygamber (s.a.v.)'den, Allah ondan razı olsun ve ona huzur versin, şöyle dedi: “Namaz ibadettir.”

Enes radıyallahu anh şöyle demiştir: Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in en çok yaptığı dua şuydu: "Allah'ım, bize dünyada da iyilik ver, ahirette de iyilik ver ve bizi ateş azabından koru." Müslim rivayetinde şunu eklemiştir: Enes bir dua etmek isteseydi okurdu, eğer bir dua etmek isterse onu okurdu.

İbn Mesud'dan Allah ondan razı olsun, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şöyle derdi: Allah onu kutsasın ve ona huzur versin: "Allah'ım senden hidayet, takva, iffet ve zenginlik isterim." (Müslim rivayet etmiştir.)

Tarık bin Aşim radıyallahu anh anlatıyor: "Bir adam İslam'a girdiğinde, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem ona namazı öğretti ve sonra şu sözlerle dua etmesini emretti: "Allahım, beni bağışla, bana merhamet et, bana hidayet ver, beni bağışla ve bana rızık ver" ((Müslim rivayet etmiştir). Ve Tarık'tan rivayet ettiği rivayette, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'i duydu ve yanına bir adam gelerek şöyle dedi: Ey Allah'ın Resulü, Rabbime sorduğumda nasıl diyeceğim? Şöyle dedi: “De ki: Allah'ım, beni bağışla, bana merhamet et, beni koru ve bana rızık ver; çünkü bunlar, dünyanı ve ahiretini bir araya getirir."

Abdullah bin Amr bin El-As'tan Allah her ikisinden de razı olsun, şöyle dedi: Allah Resulü, Allah ona salat ve selam versin, şöyle dedi: "Ey kalpleri yönlendiren Allah'ım, kalplerimizi sana itaate yönelt." (Müslim rivayet etmiştir.)

Ebu Hureyre'den, Allah ondan razı olsun, Peygamber'den, Allah ondan razı olsun ve ona huzur versin, şöyle dedi: "Felaket azabından, bedbahtlık fitnesinden, kötü hükümden ve düşmanların kibrinden Allah'a sığının." (Anlaştık) Bir rivayette: Süfyan dedi ki: Onlardan birini eklediğimden şüpheliyim.

Yetkisi üzerine şöyle dedi: Allah'ın Elçisi, Allah ona bereket versin ve ona huzur versin, şöyle derdi: "Allah'ım, işlerimin koruyucusu olan dinimi bana ıslah eyle, geçimimi içeren dünyamı bana ıslah eyle, düşmanlığımı içeren ahiret dünyamı bana ıslah eyle, hayatı benim için her türlü hayırda artış, ölümü de benim için her türlü kötülükten kurtuluş eyle." ((Müslim rivayet etmiştir)).