İmran bin Hüseyin (Allah her ikisinden de razı olsun)'dan rivayetle o şöyle demiştir: Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) buyurdu ki: "Tevazu ancak iyilik getirir." Ve Müslim'in bir rivayetinde "Alçakgönüllülük iyidir." Veya şöyle dedi: "Alçakgönüllülük iyidir."

Ebu Hureyre'den (Allah ondan razı olsun) rivâyet olunduğuna göre, Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurmuştur: "İman yetmiş birkaç veya altmış kaç şubedir; bunların en üstünü, Allah'tan başka ilah yoktur demek, en azı da zararı yoldan kaldırmaktır ve haya da imanın bir şubesidir." ((Kabul edildi))

Ebu Said el-Hudri (Allah ondan razı olsun)'den rivayetle şöyle dedi: Allah'ın Elçisi (Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun), çıplakken bir bakireden daha utangaçtı, bu yüzden nefret ettiği bir şey gördüğünde onu yüzünde tanırdık. ((Anlaştık)).

Ebû Saîd el-Hudrî (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Allah katında insanların en kötüleri arasında, bir kadına yol gösteren, o da ona yol gösteren, sonra sırrını açıklayan adamın kıyamet günündeki durumu vardır." ((Müslim rivayet etmiştir)).

Abdullah bin Ömer'den (Allah her ikisinden de razı olsun) rivayet ettiğine göre Ömer (Allah ondan razı olsun), kızı Hafsa yetim kaldığında şöyle demiştir: Osman bin Affan'la karşılaştım, Allah ondan razı olsun, ona Hafsa'yı teklif ettim ve şöyle dedim: "İstersen seni Hafsa bint Ömer'le evlendirebilirim." Dedi ki: Ben işime bakacağım. Birkaç gece kaldı, sonra benimle buluştu ve şöyle dedi: Bana öyle geliyor ki bu gün evlenmeyeceğim. Böylece bir babayla tanıştım. Sıddık erken geldi, Allah ondan razı olsun, hiçbir şeye dönmedi! Ben de ona Osman'dan daha cömert davrandım, gece orada kaldım, sonra Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) ona evlenme teklif etti ve o da onu onunla evlendirdi. Sonra Ebu Bekir benimle buluştu ve şöyle dedi: Belki onu Hafsa'ya sunduğunda sana hiçbir şey iade etmediğimi öğrendin? Dedim ki: Evet. Dedi ki: Bana teklif ettiğin şeyi sana geri vermekten beni alıkoyan şey, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in bundan söz ettiğini bilmemdi, dolayısıyla Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sırrını ifşa etmezdim ve Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- onu bırakmış olsaydı. Allah ondan razı olsun ve ona huzur versin. ((Buhari rivayet etmiştir)).

Aişe'nin (Allah ondan razı olsun) yetkisi üzerine şöyle dedi: Peygamber'in eşleri (Allah onu korusun ve ona huzur versin) onun yanındaydı, bu yüzden Fatıma (Allah ondan razı olsun) yürüyerek geldi ve Reslullah'ın yürüyüşünde hiçbir sorun yoktu, Allah onu korusun ve ona huzur versin. Onu görünce hoş geldin dedi ve “Kızım hoş geldin” dedi. Sonra onu sağına veya soluna oturttu, sonra onu yürüttü ve o da şiddetli bir şekilde ağladı. Alarmını görünce onu ikinci kez yürüttü ve o güldü, ben de dedim. Onun için: Allah Resulü, Allah onu korusun ve huzur versin, seni eşleri arasından sırlarla seçti ve sonra ağlıyorsun! Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ayağa kalkınca ona sordum: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem sana ne söyledi? Dedi ki: Onun sırrını Resûlullah'a (s.a.v.) açıklamayacağım. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem vefat ettiğinde şöyle dedim: "Ben senin üzerinde sahip olduğum hakla sana karşı bir karar verdim, sen bana Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in sana ne söylediğini haber vermiştin?" Dedi ki: Şimdilik evet, ama ilk seferinde benimle birlikte yürüdüğünde, bana şöyle dedi: "Cebrail her yıl bir veya iki kez Kur'an'a karşı çıkıyordu, şimdi iki kez karşı çıkıyor ve sonun yaklaştığını görmüyorum, o halde Allah'tan korkun ve sabırlı olun, zira ben öncekilerin en hayırlısıyım." Bu yüzden gördüğüm kadar ağladım. Benim dehşetimi görünce ikinci kez yanıma geldi. O da şöyle dedi: "Ey Fâtıma, sen mü'minlerin kadınlarının hanımı veya bu ümmetin kadınlarının hanımı olmakla yetinmiyor musun?" Ben de öyle güldüm. Gördüm.” ((Kabul edildi (Ve bu Müslim'in sözüdür.)))

Sabit'ten, Enes'ten, Allah ondan razı olsun, şöyle dedi: Ben çocuklarla oynarken, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'in yanına geldi, o da bize selam verdi ve bir ihtiyaç üzerine beni gönderdi, ben de anneme geç kaldım. Geldiğimde şöyle dedi: Seni ne tuttu? Ben de dedim ki: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem beni bir ihtiyaç için gönderdi. Dedi ki: Onun ihtiyacı nedir? Dedim ki: Bu bir sırdır. Şöyle dedi: Resûlullah'ın sırrını söylemeyin. Allahım, Allah ondan razı olsun ve ona huzur versin, birisi. Enes dedi ki: Vallahi, eğer ben bunu sana anlatsaydım, sana haber verirdim ey Sabit. ((Müslim rivayet etmiş ve Buhari de bir kısmını kısaca rivayet etmiştir)).

Ebu Hureyre'den (Allah ondan razı olsun) rivâyet olunduğuna göre, Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurmuştur: "Münafığın alameti üçtür: Konuştuğu zaman yalan söyler, söz verdiği zaman sözünde durmaz ve kendisine güvenildiğinde ihanet eder." ((Müslüman bir rivayet)'de şunu ekledi: "Oruç tutsa, namaz kılsa ve Müslüman olduğunu iddia etse bile."

Abdullah bin Amr bin Al-As'tan (Allah her ikisinden de razı olsun) rivayete göre, Resûlullah (s.a.v.) Allah onu kutsasın ve ona huzur versin, şöyle dedi: "Kimde dört haslet bulunursa saf münafıktır. Kimde bu hasletlerden biri bulunursa, onları terk edinceye kadar münafıklık vasfı vardır: Kendisine güvenildiğinde ihanet eder, konuştuğunda yalan söyler, antlaşma yaptığında ihanet eder, çekiştiğinde zalim olur." (Anlaştık)

Cabir (Allah Ondan razı olsun)'den rivayetle şöyle demiştir: Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem) bana şöyle buyurdu: "Eğer iki Bahreyn'in parası gelseydi, sana şunun gibi, şunun gibi verirdim." İki Bahreyn'in parası, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem onu ​​ele geçirinceye kadar gelmedi. İki Bahreyn'in paraları gelince Ebu Bekir (Allah'ın salat ve selamı üzerine olsun) emretti ve şöyle seslendi: Kimin Resûlullah'a borcu veya bekleme süresi varsa, Allah'ın salat ve selamı ona olsun, bize gelsin. Ben de yanına gelerek şöyle dedim: Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu. Allah ondan razı olsun ve ona huzur versin. Bana şöyle dedi, bana Hitit'i önerdi, ben de saydım, beş yüz kişiydiler. Sonra bana dedi ki: Onlardan eşit sayıda al. ((Anlaştık)).

Abdullah bin Amr bin El-As'tan (Allah her ikisinden de razı olsun) rivayetle şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bana şöyle buyurdu: Ey Abdullah falan gibi olma. Yatsı namazını kılıyordu ama yatsı namazını terk etti! ((Anlaştık)).

Adi bin Hatim'den (Allah ondan razı olsun) rivâyet olunduğuna göre o şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Yarım hurmayla da olsa ateşten sakının; onu bulamayanlara güzel söz söyleyin.” (Anlaştık)

Ebu Zer (Allah ondan razı olsun)'den rivayetle o şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) bana şöyle dedi: "Kardeşini güler yüzle karşılamak bile olsa, hiçbir iyiliği küçümseme." (Müslim rivayet etmiştir)

Aişe'nin (Allah ondan razı olsun) yetkisi üzerine şöyle dedi: Allah Resulü'nün (Allah onu kutsasın ve ona huzur versin) sözleri, duyan herkesin anlayacağı açık sözlerdi. ((Ebu Davud rivayet etmiştir)).

Ebu Vel Şakik bin Seleme'den rivayetle şöyle dedi: İbni Mesud -Allah ondan razı olsun- bize her perşembe zikir yapardı ve bir adam ona şöyle dedi: Ey Ebu Abdurrahman, keşke bize her gün hatırlatsaydın, o da şöyle dedi: Ama beni bundan alıkoyan şey, seni sıkmak istememem ve seni nasihatten mahrum bırakmamdır, tıpkı Rasulullah'ın (s.a.v.) korkudan bizi nasihatten mahrum bırakması gibi. canımız sıkılıyor. ((Kabul edildi) (onun üzerine)..

Ebu'l-Yakzan Ammar bin Yaser (Allah her ikisinden de razı olsun)'dan rivayetle şöyle dedi: Allah Resulü'nü (Allah ona salat ve selam versin) şöyle derken işittim: "Kişinin namazının uzun olması ve hutbesinin kısa olması, içtihat kaynağıdır; o halde namazı uzatın, hutbeyi kısaltın." (Müslim rivayet etmiştir).

Muaviye bin Hakem el-Sülami (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: "Ben Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte namaz kılarken insanlardan bir adam hapşırdı ve ben dedim ki: Allah sana merhamet etsin, insanlar bana baktılar! Ama ben sustum. Resûlullah (s.a.v.) Allah ona salat ve selam versin, dua edip dua edince, babam ve annem benim yaptığım şeye feda edildi. Ondan önce ve sonra ondan daha iyi öğreten bir hoca vardı. Vallahi o bana asla küfretmedi, bana vurmadı ve bana hakaret etmedi: “Bu duada insanların söylediği hiçbir şey uygun değildir. Aksine tesbih, tesbih ve Kur'an okumaktır." Veya Allah Resulü'nün dediği gibi, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin, dedi. Dedim ki: Ey Allah'ın Resulü, ben yeni bir cahiliye dönemiyim ve Allah İslam'ı getirdi ve aramızda kahinlere giden adamlar var mı? "Onların yanına gitmeyin" dedi. Dedim ki: "Ve aramızda erkekler de var." Uçuyorlar mı? Dedi ki: Bu onların göğüslerinde buldukları bir şeydir, bu yüzden onları durdurmaz.” ((Müslim rivayet etmiştir)).

İrbâd bin Sariye (r.a.)'den rivayet edildiğine göre o şöyle dedi: Resûlullah bize kalpleri titreten, gözleri yaşartan bir hutbe okudu. Hadis-i şeriften bahsetmiş ve daha önce Sünnetin korunması emri bölümünde onu bütünüyle anlatmıştı. Tirmizî'nin şöyle dediğini belirtmiştik: ((Bu, güzel ve sahih bir hadistir)).

Aişe (Allah ondan razı olsun)'dan rivayetle şöyle dedi: Ben Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'i, kaprislerinden çıkana kadar hep birlikte gülerken görmedim. Daha doğrusu gülümsüyordu. ((Anlaştık))

Ebu Hureyre (Allah Ondan razı olsun)'den rivayetle şöyle demiştir: Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'i şöyle buyururken işittim: "Namazı kılınca koşarak kılmayın, yürüyerek kılın ve huzur içinde olun. O halde yetiştiğinizi kılın, neyi kaçırırsanız onu tamamlayın." Müslim, rivayetinde şunu eklemiştir: "Sizden biriniz namaz kılmaya niyet ederse, namazdadır."

İbn Abbas'tan (Allah her ikisinden de razı olsun), Arafat gününde Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- ile itilip kakıldığı ve Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- arkasından şiddetli azarlama, dayak ve deve sesleri işitince kamçısını onlara doğrultarak şöyle dedi: "Ey insanlar, sakin olun, çünkü doğruluk ihmal anlamına gelmez" ((Buhari'nin rivayet ettiği ve bir kısmı Müslim rivayet etmiştir).

Ebu Hureyre (r.a.)'den rivayet edildiğine göre, Peygamber (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kim Allah'a ve ahiret gününe inanıyorsa misafirine ikram etsin, kim Allah'a ve ahiret gününe inanıyorsa yakınlarına iyilik etsin, kim Allah'a ve ahiret gününe inanıyorsa hayır söylesin veya sussun."

Ebu Şurayh Huveylid bin Amr el-Huza'i (Allah ondan razı olsun)'dan rivayetle şöyle dedi: Allah'ın Resulü'nü (Allah'ın salat ve selamı ona olsun) şöyle derken işittim: "Kim Allah'a ve ahiret gününe inanıyorsa, misafirine ikramda bulunsun, mükâfatı ona olsun." Dediler ki: "Peki onun mükafatı nedir ey Allah'ın Resulü, Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun?" Dedi ki: "Onun gündüzü ve gecesi. Misafirperverliği üç gündür, bunun dışında kalanlar onun için sadakadır." ((Anlaştık)). Ve (Müslim'e rivayet)'de: "Bir Müslümanın, bir günah işlemedikçe kardeşinin yanında kalması caiz değildir." Dediler ki: "Ey Allah'ın Resulü, nasıl günah işleyebilir? O da: "Onun yanında ikamet eder ve onunla hiçbir alakası yoktur."

Ebu İbrahim'den -ve Ebu Muhammed'den rivayet edildiğine göre - ve Ebu Muaviye'den rivayet edildiğine göre - Abdullah bin Ebu Evfa (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) -Allah ondan razı olsun ve ona selam olsun- Hatice -Allah ondan razı olsun- cennette gürültü ve yorgunluk olmayacak kamışlardan yapılmış bir ev müjdelemiştir. ((Anlaştık)).

Ebu Musa el-Eş'arî'den (Allah ondan razı olsun) rivayete göre, evinde abdest aldı, sonra dışarı çıktı ve şöyle dedi: "Şimdilik ey Allah'ın Resulü, Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun ve ben bu gün onun yanında olacağım." Bunun üzerine mescide geldi ve Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'i sordu, onlar da: O burada dediler. Şöyle dedi: Ben de onun hakkında soru sormak için peşinden çıktım, ta ki Aris Kuyusu'na girene kadar, Resûlullah (s.a.v.) işini bitirinceye kadar kapıda oturdum. İhtiyaçlarını giderdi ve abdest aldı, ben de ona karşı çıktım, o da kucağımda Aris Kuyusu oturuyordu ve o da ortada durup bacaklarını açığa çıkararak kuyuya indirdi. Onu selamladım ve sonra oradan ayrıldım. Kapının önüne oturdum ve dedim ki: Bugün Allah Resulü'nün kapıcısı olacağım, Allah ona salat ve selam versin. Daha sonra Ebubekir (Allah ondan razı olsun) gelip kapıyı itti. Dedim ki: Bu kim? Dedi ki: Ebu Bekir, ben de elçilerine dedim, sonra gittim ve dedim ki: Ey Allah'ın Resulü, bu Ebu Bekir izin istiyor. "Onu içeri alın ve ona cenneti müjdeleyin" buyurdu. Ben de Ebu Bekir'e: Girin, Allah'ın Resulü size Cenneti müjdeliyor diyene kadar döndüm, bunun üzerine Ebu Bekir, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in sağına, kendisi de kürsüde oturuncaya kadar içeri girdi ve Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yaptığı gibi ayaklarını kuyuya indirdi ve bacaklarını açtı. Sonra geri gelip oturdum ve kardeşimi abdest alması ve beni takip etmesi için bıraktım. şöyle dedi: Eğer Allah falancaya -kardeşine- hayırla karşılık verirse, onu getirir, sonra biri kapıyı oynattı, ben de dedim ki: Kim? Bu? Dedi ki: Ömer bin Hattab: Ben de dedim ki: Senin elçilerin üzerine Resûlullah'ın (sallallâhu aleyhi ve sellem) yanına geldim ve ona selam verdim ve dedim ki: Bu Ömer izin mi istiyor? "Ona izin ver ve ona cenneti müjdele" buyurdu. Bunun üzerine Ömer'in yanına gelerek şöyle dedim: İzin ve Resûlullah, Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun, sana cenneti müjdelesin. Bunun üzerine içeri girdi ve solunda durarak Resûlullah (s.a.v.)'in yanına oturdu ve ayaklarını kuyuya sarkıttı. Daha sonra geri gelip oturdum. Ben de dedim ki: Eğer Allah falancanın, yani kardeşinin hayırını isterse, onu getirir. Daha sonra bir kişi geldi ve taşındı. Kapı. Ben de dedim ki: Bu kim? Dedi ki: Osman bin Affan, ben de dedim ki: Senin elçilerin üzerine, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'e geldim ve ona haber verdim, o da şöyle dedi: "Onu kabul et ve başına gelen musibetle birlikte onu cennetle müjdele." Ben de gelip ona dedim ki: Gir ve Allah'ın Resulü (salat ve selam ona olsun), başına gelen bir musibetle bile seni cennetle müjdelesin. Böylece içeri girdi ve tribünün dolu olduğunu gördü, bu yüzden diğer taraftan onlara dönük olarak oturdu. Said bin Müseyyeb dedi ki: Ben orayı onların kabirleri olarak aldım. ((Anlaştık)). Bir rivayetinde şunu ekledi: "Resûlullah -sallallâhu aleyhi ve sellem- bana kapıyı korumamı emretti. İçeride Osman kendisine müjdeyi verince, Cenâb-ı Hakk'a hamd etti ve şöyle dedi: Yardım dileyen Allah'tır."

Ebu Hureyre (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre o şöyle dedi: Biz Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'in etrafında oturuyorduk, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin, yanımızda bir grup halinde Ebu Bekir ve Ömer (Allah onlardan razı olsun) vardı. Daha sonra Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- arkamızdan ayağa kalktı ve bize doğru yavaşladı. Biz onun yolumuzu kesmesinden korktuk, çok korktuk ve ayağa kalktık. İlk dehşete düşen ben oldum ve Benî Neccar'ın Ensar duvarına gelinceye kadar Resûlullah'ı (s.a.v.) aramak için yola çıktım. Bunun için bir kapı bulabilir miyim diye araştırdım ama bulamadım ve sonra bir pınar buldum. Dışarıdaki bir kuyudan duvarın oyuğuna giriyor - ve pınar: küçük dere - ve heyecanlandım, Resûlullah'ın (s.a.v.) yanına girdim ve şöyle dedi: "Ebû Hüreyre?" Ben de dedim ki: Evet ey Allah'ın Resulü. "Senin derdin ne?" dedi. Dedim ki: Sen aramızdaydın, o yüzden kalkıp bizim için yavaşladın. Saflarımızı kesmenizden korktuk, bu yüzden korktuk. İlk korkan ben oldum, o yüzden bu duvara geldim. Ben de tilkinin kazdığı gibi kazdım ve bu insanlar arkamda. "Ey Ebu! Kedicik." dedi. Bana sandaletlerini verdi ve şöyle dedi: "Şu sandaletlerle git. Bu duvarın arkasından kimle karşılaşırsan, Allah'tan başka ilah olmadığına, kalbinde kesin olarak inanarak şahitlik eder; ona cenneti müjdele." Hadisi bütünüyle zikretmiştir ((Müslim rivayet etmiştir).

İbn Şamesa'dan rivayetle şöyle dedi: Amr bin Al-As'a (Allah ondan razı olsun) katıldık ve o ölümün eşiğindeydi. Uzun süre ağlayıp yüzünü duvara çevirince oğlu şöyle demeye başladı: Ey babacığım, Resûlullah -sallallâhu aleyhi ve sellem- filanca şirk mi vaaz ediyordu? Allah'ın Resulü'ne gelince, falanca şirki tebliğ eden Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun mu? Sonra yüzünü çevirdi ve şöyle dedi: Bizim için en hayırlısı, Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın elçisi olduğuna şehadet etmektir. Bu konuda çalıştım. Üç tabak: Beni gördün Resulullah'tan (s.a.v.) hiç kimse benden daha fazla nefret edemez ve ben onun kontrolünü ele geçirip onu öldürmemden başka hiçbir şeyi sevmem. Eğer bu halde ölseydim, cehennem ehlinden olurdum. Allah İslam'ı kalbime yerleştirince, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in yanına geldim ve şöyle dedim: Sağ elini uzat ki sana biat edeyim. Sağını uzattı, ben de elimi tuttum, dedi ki: “Neyin var Amr?” Dedim ki: Bir şart koşmak istedim. "Neye ihtiyacın var?" dedi. Beni bağışlamak için dedim ki: "İslam'ın kendisinden öncekileri yok ettiğini, hicretin kendisinden öncekileri yok ettiğini, Hac'ın da kendisinden öncekileri yok ettiğini bilmiyor musun?" Ve hiç kimse benim için Resûlullah (s.a.v.)'den daha sevgili değildi, Allah onu korusun ve ona huzur versin, gözümde ondan daha fazla vakit yoktu ve ona duyduğum saygıdan dolayı gözlerimi onunla doldurmaya dayanamadım. Eğer benden onu tarif etmem istenseydi, olmazdım bunu yapabilen. Çünkü benim O'ndan hiçbir ümidim yoktu ve eğer bu halde ölseydim, cennet ehlinden olmayı umardım. Sonra bilmediğim şeyleri yapmamızı emretti. Bunda benim durumum nedir? Ben ölürsem bana ne matem ne de ateş eşlik eder. Eğer beni gömecek olursanız, bana toprak içinde saldırın, sonra da sizinle huzur buluncaya ve Rabbimin elçilerine neyle döneceğimi görene kadar kesilebilecek ve etleri paylaştırılabilecek kadar deveyi kabrimin çevresine dikin ((Müslim rivayet etmiştir).

Ömer bin Hattab (Allah ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem)'e umre yapmak için izin sordum, o da izin verdi ve şöyle dedi: “Dualarınızda bizi de unutmayın kardeşim” dedi ve dünyanın yanında olması beni mutlu eden bir söz söyledi. Bir rivayetinde şöyle buyurmuştur: "Kardeşim, duana bizi de dahil et." ((Ebu Davud ve Tirmizi rivayet etmiştir: Güzel ve sahih bir hadis)

Salem bin Abdullah bin Ömer'den rivayet edildiğine göre, Abdullah bin Ömer -Allah her ikisinden de razı olsun- seyahat etmek isteyen bir adama şöyle derdi: "Yanıma yaklaş da sana veda edeyim, tıpkı Rasulullah'ın (s.a.v.) bize veda ettiği gibi." Sonra şöyle derdi: Dininizi, güvenilirliğinizi ve işlerinizin sonunu Allah'a emanet ediyorum. ((Tirmizi rivayet etmiştir ve şöyle demiştir: Güzel ve sahih bir hadis))

Abdullah bin Yezid el-Hatmi el-Sahbi (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) orduya veda etmek istediğinde şöyle derdi: “Dininizi, emanetlerinizi ve amellerinizin sonucunu Allah’a emanet ediyorum.” Sahih bir hadis, ((Ebu Davud ve diğerleri tarafından sahih senedle rivayet edilmiştir)).

Enes radıyallahu anh şöyle dedi: Bir adam Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'e geldi ve şöyle dedi: Ey Allah'ın Resulü, bir yolculuk istiyorum, bana yiyecek ver. "Allah sana takvayı nasip etsin" dedi. "Beni artır" dedi. "Ve günahlarınızı bağışlayın" buyurdu. “Beni daha ekle” dedi. Şöyle buyurdu: "Nerede olursanız olun iyilik size kolaylaştırılacaktır." (Tirmizi şöyle demiştir: Güzel bir hadis

Cabir'den (Allah ondan razı olsun) şöyle dedi: Allah'ın Elçisi, Allah'ın duaları ve barışı onun üzerine olsun, bize Kur'an'dan bir sure gibi her konuda İstihara'yı öğretirdi. Şöyle derdi: Biriniz bir meseleyle meşgul olursa, farz namazlardan başka iki rek'at kılsın ve sonra şöyle desin: Allah'ım, senin ilminle senden öğüt isterim, senin yeteneğinle senden hidayet isterim ve senden büyük lütfunu isterim. Sen güçlüsün, ben yapamam, sen bilirsin, ben bilmem, sen gaybını bilensin. Allah'ım eğer bir bilsen bu iş benim dinimde hayırlıdır. Benim geçimimi ve ahiretimi de.” Veya şöyle dedi: "Yakın ve gelecek işlerimi, onları bana emret ve bana kolaylaştır, sonra bu işin benim için dinim, geçimim ve ahiretim açısından kötü olduğunu bilsen bile, onları bana bereketli kıl." Veya şöyle dedi: "Yakın ve gelecek işlerimi benden uzaklaştır, beni de ondan uzaklaştır; nerede olursa olsun benim için hayırlı olanı takdir et ve sonra onunla beni razı et." Dedi ki: Ve ihtiyacını isimlendiriyor. ((Buhari rivayet etmiştir)).

İbn Ömer'den (Allah her ikisinden de râzı olsun) rivayete göre, Resûlullah (s.a.v.) sallallahu aleyhi ve sellem ağacın arasından çıkıp düğün salonuna girerdi ve Mekke'ye girdiğinde üst kattan girip alt kattan çıkardı. ((Anlaştık)).

Aişe'den -Allah ondan razı olsun- şöyle dedi: Allah'ın Elçisi, Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun, Tayman'ı her yönüyle, temizliğiyle, yürüyüşüyle ​​ve sandaletleriyle severdi. ((Anlaştık)).

On her authority, she said: The right hand of the Messenger of God, may God bless him and grant him peace, was for his purification and food, and the left hand was for his privacy and whatever harm he caused. Sahih bir hadis, ((Ebu Davud ve diğerleri tarafından sahih senedle rivayet edilmiştir)).

Ümmü Attiya (Allah ondan razı olsun)'dan rivayete göre Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem) kızı Zeyneb (Allah ondan razı olsun)'ı yıkarken onlara şöyle dedi: “Sağ taraflarından ve abdest alınan yerlerden başlayın” (Kabul edildi).

Ebu Hureyre'den (Allah ondan razı olsun) rivâyet olunduğuna göre, Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurmuştur: "Sizden biriniz ayakkabı giyerse sağdan başlasın, çıkarırsa soldan başlasın. İlk sağ giyilen, çıkarılacak ikisinden sonuncusu olsun." (Anlaştık)

Hafsa'dan (Allah ondan razı olsun) rivayete göre, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yiyecek, içecek ve giyecek için sağ elini, diğer her şey için sol elini kullanırdı. ((Ebu Davud, Tirmizî ve diğerleri rivayet etmiştir)).

Ebu Hureyre'den Allah ondan razı olsun, Allah'ın Elçisi, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin, şöyle dedi: "Giyinirken ve abdest alırken yeminlerinizle başlayın." Sahih bir hadis, ((Ebu Dâvûd ve Tirmizî, sahih senedle rivayet etmiştir)).

Enes (r.a.)'den rivayet edildiğine göre, Resûlullah (s.a.v.) Mina'ya geldi: Cemerât'a geldi ve onu taşladı, sonra Mina'daki evine geldi ve kurban kesti, sonra berbere "Al" dedi ve sağ tarafını, sonra sol tarafını işaret etti ve sonra halka dağıtmaya başladı. ((Anlaştık)). Ve bir rivayette: Cemreyi atıp kurbanını kestiğinde ve tıraş olduğunda berber ona sağ tarafını verdi. O da saçını tıraş etti, sonra Ebu Talha el-Ensari'yi (Allah ondan razı olsun) çağırdı ve ona verdi. Daha sonra Sol kısmını ona uzattı ve "Tıraş ol" dedi. Bunun üzerine onu tıraş edip Ebu Talha'ya verdi ve "Onu insanlar arasında paylaştır" dedi.

İbn Ömer'den (Allah her ikisinden de razı olsun) rivayete göre, Allah'ın Elçisi (Allah'ın salat ve selamı ona olsun), kardeşine tevazu konusunda öğüt verirken Ensar'dan bir adamın yanından geçti ve Allah'ın Elçisi (Allah'ın salat ve selamı ona olsun) şöyle dedi: "Bırakın, çünkü tevazu imanın bir parçasıdır." (Anlaştık)

Ebu Hureyre'den rivayet edildiğine göre, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: Yukarıda uzun uzun zikredilen bir hadis-i şerifin bir kısmı olan "Güzel söz sadakadır."

Enes (radıyallahu anh)'den rivayet edildiğine göre, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir söz söylediğinde, kendisinden anlaşılıncaya kadar bunu üç defa tekrarlar, bir kavme gelip onlara selam verdiğinde onlara üç defa selam verirdi. ((Buhari rivayet etmiştir)).

Cerir bin Abdullah (Allah ondan razı olsun)'dan rivayetle şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Veda Haccı'nda bana şöyle buyurdu: "İnsanları dinleyin." Sonra şöyle buyurdu: "Benden sonra kâfir olup birbirinizin boynunu vurmayın." ((Anlaştık))

Bunların arasında, daha önce Resûlullah'ın (s.a.v.) ailesini şereflendirmeyle ilgili bölümde zikredilen Zeyd bin Erkam'ın (Allah ondan razı olsun) hadisi vardır: O şöyle demiştir: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) aramızda vaiz olarak ayağa kalktı. Allah'a hamd etti, hamd etti, vaaz verdi ve zikrettikten sonra şöyle dedi: "Ey insanlar, ben sadece bir beşerim. Allah'ın Elçisi geliyor Rabbim, ben cevap vereceğim ve ben size iki yük bırakıyorum:' Bunlardan ilki: bir kitap. Allah, hidayet ve nur O'ndadır; o halde Allah'ın Kitabından sakının. Ve ona sımsıkı sarılın.” Allah'ın kitabını teşvik etti ve onu istedi, sonra şöyle dedi: "Ehlim, ben, ev halkım konusunda size Allah'ı hatırlatıyorum." ((Müslim rivayet etti) ve bu uzun uzun zikredildi.

Ebu Süleyman Malik bin Huveyris (Allah ondan razı olsun)'dan rivayetle şöyle dedi: Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem)'in yanına vardık ve onun yanında yirmi gece kaldık. Allah'ın Elçisi, Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun, merhametli ve yumuşak huyluydu. Ailemizi özlediğimizi düşündü, bizden ayrılan ailelerimizi sordu, biz de kendisine anlattık. Şöyle dedi: “Ailelerinizin yanına dönün, onlarla kalın, onlara ders verin, onları görün ve dua edin.” Şu saatte falan dua etmek, falanca zamanda şöyle dua etmek, Namaz vakti gelince biriniz ezan okusun, büyük olanınız da namazı kıldırsın.” ((Anlaştık)). ((Buhari rivayetinde şunu eklemiştir: “Beni namaz kılarken gördüğünüz gibi namaz kılın.”))

Cabir'den (Allah ondan razı olsun) rivayete göre: Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) bayram günü yolu kapatırdı. ((Buhari rivayet etmiştir)).