Sahih Al-Bukhari — Hadis #1910
Hadis #1910
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ، عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم آلَى مِنْ نِسَائِهِ شَهْرًا، فَلَمَّا مَضَى تِسْعَةٌ وَعِشْرُونَ يَوْمًا غَدَا أَوْ رَاحَ فَقِيلَ لَهُ إِنَّكَ حَلَفْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ شَهْرًا. فَقَالَ
" إِنَّ الشَّهْرَ يَكُونُ تِسْعَةً وَعِشْرِينَ يَوْمًا ".
Nabi (ﷺ) berikrar untuk menjauhkan diri daripada isteri-isterinya selama sebulan, dan selepas genap
29 hari, baginda pergi sama ada pada waktu pagi atau petang kepada isteri-isterinya. Seseorang berkata kepadanya, "Engkau telah berikrar bahawa engkau tidak akan pergi kepada isteri-isterimu selama sebulan." Baginda menjawab, "Sebulan itu mempunyai 29 hari."
Diriwayatkan oleh
Um Salama (RA)
Sumber
Sahih Al-Bukhari # 30/1910
Gred
Sahih
Kategori
Bab 30: Puasa