Sahih Al-Bukhari — Hadis #3556
Hadis #3556
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ، يُحَدِّثُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ تَبُوكَ، قَالَ فَلَمَّا سَلَّمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ يَبْرُقُ وَجْهُهُ مِنَ السُّرُورِ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سُرَّ اسْتَنَارَ وَجْهُهُ، حَتَّى كَأَنَّهُ قِطْعَةُ قَمَرٍ، وَكُنَّا نَعْرِفُ ذَلِكَ مِنْهُ.
Aku terdengar Ka`b bin Malik bercakap selepas kegagalannya menyertai (Ghazwa) Tabuk. Dia berkata, "Ketika aku
menyapa Rasulullah (ﷺ) yang wajahnya berkilauan dengan kegembiraan, kerana setiap kali Rasulullah (ﷺ) gembira, wajahnya berkilauan, seolah-olah ia adalah sekeping bulan, dan kami biasa mengenalinya (iaitu
kegembiraannya) daripada wajahnya."
Diriwayatkan oleh
Abdullah bin Ka'b (RA)
Sumber
Sahih Al-Bukhari # 61/3556
Gred
Sahih
Kategori
Bab 61: Keutamaan
Topik:
#Mother