Sahih Al-Bukhari — Hadis #6778

Hadis #6778
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا أَبُو حَصِينٍ، سَمِعْتُ عُمَيْرَ بْنَ سَعِيدٍ النَّخَعِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَا كُنْتُ لأُقِيمَ حَدًّا عَلَى أَحَدٍ فَيَمُوتَ، فَأَجِدَ فِي نَفْسِي، إِلاَّ صَاحِبَ الْخَمْرِ، فَإِنَّهُ لَوْ مَاتَ وَدَيْتُهُ، وَذَلِكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَسُنَّهُ‏.‏
Aku tidak akan bersimpati dengan orang yang mati kerana menerima hukuman yang sah, kecuali orang mabuk, kerana jika dia mati (ketika dihukum), aku akan memberikan diam darah kepada keluarganya kerana tiada hukuman tetap yang diperintahkan oleh Rasulullah (ﷺ) untuk orang mabuk.
Diriwayatkan oleh
Ali bin Abi Talib (RA)
Sumber
Sahih Al-Bukhari # 86/6778
Gred
Sahih
Kategori
Bab 86: Hukum dan Hukuman
Hadis Sebelumnya Lihat Semua Hadis Hadis Seterusnya
Topik: #Mother #Death

Hadis Berkaitan