Sahih Al-Bukhari — Hadis #4267

Hadis #4267
حَدَّثَنِي عِمْرَانُ بْنُ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أُغْمِيَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَوَاحَةَ، فَجَعَلَتْ أُخْتُهُ عَمْرَةُ تَبْكِي وَاجَبَلاَهْ وَاكَذَا وَاكَذَا‏.‏ تُعَدِّدُ عَلَيْهِ فَقَالَ حِينَ أَفَاقَ مَا قُلْتِ شَيْئًا إِلاَّ قِيلَ لِي آنْتَ كَذَلِكَ‏.‏
`Abdullah bin Rawaha jatuh pengsan dan adik perempuannya `Amra mula menangis dan berkata dengan kuat, "Wahai Jabala! Wahai fulan! Wahai fulan! Dan terus memanggilnya dengan sifat-sifat baiknya satu persatu. Apabila dia sedar, dia berkata (kepada adik perempuannya), "Setiap kali kamu berkata sesuatu, aku ditanya, 'Adakah kamu benar-benar begitu (iaitu seperti yang dia katakan)?'"
Diriwayatkan oleh
An-Nu'man ibn Bashir (RA)
Sumber
Sahih Al-Bukhari # 64/4267
Gred
Sahih
Kategori
Bab 64: Ekspedisi Ketenteraan
Hadis Sebelumnya Lihat Semua Hadis Hadis Seterusnya

Hadis Berkaitan