Sahih Al-Bukhari — Hadis #1128
Hadis #1128
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيَدَعُ الْعَمَلَ وَهْوَ يُحِبُّ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ خَشْيَةَ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ النَّاسُ فَيُفْرَضَ عَلَيْهِمْ، وَمَا سَبَّحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُبْحَةَ الضُّحَى قَطُّ، وَإِنِّي لأُسَبِّحُهَا.
Rasulullah (ﷺ) pernah meninggalkan suatu amal kebaikan, walaupun baginda suka melakukannya, kerana takut orang ramai akan melakukannya dan ia akan menjadi wajib bagi mereka. Nabi (ﷺ) tidak pernah solat Duha, tetapi aku yang melakukannya.
Diriwayatkan oleh
Aisyah (RA)
Sumber
Sahih Al-Bukhari # 19/1128
Gred
Sahih
Kategori
Bab 19: Tahajud
Topik:
#Prayer