Sahih Al-Bukhari — Hadis #4507
Hadis #4507
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُضَرَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ عَنْ سَلَمَةَ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ {وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ} كَانَ مَنْ أَرَادَ أَنْ يُفْطِرَ وَيَفْتَدِيَ حَتَّى نَزَلَتِ الآيَةُ الَّتِي بَعْدَهَا فَنَسَخَتْهَا. مَاتَ بُكَيْرٌ قَبْلَ يَزِيدَ.
Apabila Wahyu Ilahi:
"Bagi mereka yang boleh berpuasa, mereka mempunyai pilihan sama ada berpuasa, atau memberi makan orang miskin untuk setiap hari," (2.184) diturunkan, adalah dibenarkan bagi seseorang untuk memberi tebusan dan berhenti berpuasa, sehingga Ayat selepasnya
diturunkan dan membatalkannya.
Diriwayatkan oleh
Salama (RA)
Sumber
Sahih Al-Bukhari # 65/4507
Gred
Sahih
Kategori
Bab 65: Tafsir