Sahih Al-Bukhari — Hadis #5742
Hadis #5742
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَثَابِتٌ، عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فَقَالَ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ اشْتَكَيْتُ. فَقَالَ أَنَسٌ أَلاَ أَرْقِيكَ بِرُقْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ بَلَى. قَالَ
" اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ مُذْهِبَ الْبَاسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شَافِيَ إِلاَّ أَنْتَ، شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا ".
Aku dan Thabit pergi menemui Anas bin Malik. Thabit berkata, "Wahai Abu Hamzah! Aku sakit." Lalu Anas berkata, "Mahukah aku merawatmu dengan Ruqyah Rasulullah (ﷺ)?" Thabit berkata, "Ya," Anas membaca, "Ya Allah! Tuhan sekalian manusia, Penghilang segala kesusahan! Sembuhkanlah (pesakit ini), kerana Engkaulah Maha Penyembuh. Tiada yang dapat menyembuhkan melainkan Engkau; penyembuhan yang tidak akan meninggalkan sebarang penyakit."
Diriwayatkan oleh
Abd al-Aziz (RA)
Sumber
Sahih Al-Bukhari # 76/5742
Gred
Sahih
Kategori
Bab 76: Perubatan