Sahih Al-Bukhari — Hadis #6373

bahawa bapanya berkata, "Pada tahun Hajjatal-Wada`, Nabi (ﷺ) melawat saya ketika saya sedang menderita sakit yang telah membawa saya ke ambang kematian. Saya berkata, 'Ya Rasulullah (ﷺ)! Penyakit saya telah menyebabkan saya menjadi (teruk) seperti yang anda lihat, dan saya seorang yang kaya, tetapi tidak mempunyai waris kecuali seorang anak perempuan. Patutkah saya mendermakan 2/3 daripada harta saya untuk sedekah?' Baginda berkata, 'Tidak.' Saya berkata, 'Kalau begitu 1/2 daripadanya?' Baginda berkata, 'Walaupun 1/3 pun terlalu banyak, kerana, meninggalkan waris anda kaya adalah lebih baik daripada meninggalkan mereka dalam kemiskinan, meminta-minta daripada orang. Dan (ketahuilah bahawa) apa sahaja yang anda belanjakan di jalan Allah, anda akan mendapat pahala, walaupun sekeping makanan yang anda masukkan ke dalam mulut isteri anda.' Saya berkata, 'Ya Rasulullah (ﷺ)! Adakah saya akan ditinggalkan sahabat-sahabat saya (di Mekah)?' Baginda berkata, 'Jika kamu tinggal di belakang, apa sahaja amal baik yang kamu lakukan kerana Allah, akan mengangkat dan meningkatkan kedudukanmu ke tahap yang lebih tinggi (di sisi Allah). Mudah-mudahan kamu akan hidup lebih lama supaya sebahagian orang mendapat manfaat daripada-Mu, dan sebahagian yang lain (orang musyrik) akan dicederakan oleh-Mu. Ya Allah! Selesaikan hijrah sahabat-sahabatku dan janganlah Engkau berpaling daripada mereka; Tetapi (kami kasihan) Sa`d bin Khaula yang malang (bukan Sa`d yang disebut di atas) (meninggal dunia di Mekah)" Rasulullah (ﷺ) meratapi (atau mengasihani) baginda ketika baginda meninggal dunia di Mekah. (Lihat Hadis No. 693, Jilid 5)