Sahih Al-Bukhari — Hadis #2708

Az-Zubair memberitahuku bahawa dia bertengkar dengan seorang lelaki Ansari yang telah menyertai (perang) Badar di hadapan Rasulullah (ﷺ) tentang aliran air yang digunakan oleh mereka berdua untuk pengairan. Rasulullah (ﷺ) berkata kepada Az-Zubair, "Wahai Zubair! Siramlah (kebunmu) dahulu, kemudian biarkan air mengalir ke jiranmu." Orang Ansari itu menjadi marah dan berkata, "Wahai Rasulullah (ﷺ)! Adakah kerana dia sepupumu?" Mendengar itu, wajah Rasulullah (ﷺ) berubah (kerana marah) dan berkata (kepada Az-Zubair), "Aku mengairi (kebunmu) dan kemudian menahan air sehingga sampai ke dinding (yang mengelilingi pokok palma)." Maka, Rasulullah (ﷺ) memberikan hak penuhnya kepada Az-Zubair. Sebelum itu, Rasulullah (ﷺ) telah memberikan penghakiman yang bermurah hati yang bermanfaat untuk Az-Zubair dan Ansari, tetapi apabila orang Ansari menjengkelkan Rasulullah (ﷺ), baginda memberikan hak penuh kepada Az-Zubair mengikut hukum yang jelas. Az-Zubair berkata, "Demi Allah! Saya fikir ayat berikut telah diturunkan mengenai kes itu: "Tetapi demi Tuhanmu, mereka tidak akan beriman sehingga mereka menjadikan kamu hakim dalam semua perselisihan di antara mereka." (4.65)