Sahih Al-Bukhari — Hadis #5087

Hadis #5087
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ أَهَبُ لَكَ نَفْسِي قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَعَّدَ النَّظَرَ فِيهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتِ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ وَهَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ ‏"‏‏.‏ قَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا ‏"‏‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏"‏‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي ـ قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ فَلَهَا نِصْفُهُ ـ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ شَىْءٌ ‏"‏‏.‏ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى إِذَا طَالَ مَجْلِسُهُ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ ‏"‏ مَاذَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏ قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا عَدَّدَهَا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ ‏"‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏‏.‏
Seorang wanita datang kepada Rasulullah (ﷺ) lalu berkata, "Ya Rasulullah (ﷺ)! Aku datang untuk mengahwinkan diriku denganmu (tanpa Mahar)." Rasulullah (ﷺ) memandangnya. Baginda memandangnya dengan teliti dan memandangnya lalu menundukkan kepalanya. Apabila wanita itu melihat bahawa baginda tidak berkata apa-apa, wanita itu pun duduk. Seorang lelaki dari kalangan sahabatnya bangun dan berkata, "Ya Rasulullah (ﷺ)! Jika kamu tidak memerlukannya, maka nikahkanlah dia denganku." Nabi (ﷺ) berkata, "Adakah kamu mempunyai sesuatu untuk ditawarkan?" Lelaki itu berkata, "Tidak, demi Allah, wahai Rasulullah (ﷺ)!" Nabi (ﷺ) berkata (kepadanya), "Pergilah kepada keluargamu dan lihatlah jika kamu mempunyai sesuatu." Lelaki itu pergi dan kembali sambil berkata, "Tidak, demi Allah, aku tidak menemui apa-apa." Rasul Allah berkata, "(Pergi lagi) dan carilah sesuatu, walaupun cincin besi." Dia pergi lagi dan kembali sambil berkata, "Tidak, demi Allah, wahai Rasulullah (ﷺ)! Aku tidak dapat menemui cincin besi pun, tetapi ini adalah Izar (kain pinggang)ku." Dia tidak mempunyai rida. Dia menambah, "Aku berikan separuh daripadanya kepadanya." Rasulullah (ﷺ) berkata, "Apa yang akan dia lakukan dengan Izarmu? Jika kamu memakainya, dia akan telanjang, dan jika dia memakainya, kamu akan telanjang." Maka lelaki itu duduk lama kemudian bangun (untuk pergi). Apabila Rasulullah (ﷺ) melihatnya pergi, dia memerintahkan agar dia dipanggil kembali. Apabila dia sampai, Nabi (ﷺ) bertanya, "Berapa banyak daripada al-Quran yang kamu tahu?" Dia berkata, "Aku tahu surah ini dan surah ini," sambil mengiranya. Nabi (ﷺ) bertanya, "Adakah kamu menghafalnya?" Baginda menjawab, "Ya." Nabi (ﷺ) berkata, "Pergilah, aku kahwinkan dia denganmu kerana sebanyak itu al-Quran yang kamu ada."
Diriwayatkan oleh
Sahl bin Sa'd al-Sa'idi (RA)
Sumber
Sahih Al-Bukhari # 67/5087
Gred
Sahih
Kategori
Bab 67: Pernikahan
Hadis Sebelumnya Lihat Semua Hadis Hadis Seterusnya

Hadis Berkaitan