Sahih Al-Bukhari — Hadis #4230

Berita penghijrahan Nabi (dari Mekah ke Madinah) sampai kepada kami ketika kami berada di Yaman. Jadi kami berhijrah kepada baginda. Kami bertiga, saya dan dua orang saudara lelaki saya. Saya yang paling muda antara mereka, dan salah seorang daripada mereka ialah Abu Burda, dan yang seorang lagi ialah Abu Ruhm, dan jumlah keseluruhan kami ialah 53 atau 52 orang lelaki dari kaum kami. Kami menaiki sebuah bot dan bot kami membawa kami ke Najasyi di Ethiopia. Di sana kami bertemu dengan Ja`far bin Abi Talib dan tinggal bersamanya. Kemudian kami semua datang (ke Madinah) dan bertemu Nabi (ﷺ) pada masa penaklukan Khaibar. Sebahagian daripada orang ramai berkata kepada kami, iaitu penghuni kapal, "Kami telah berhijrah sebelum kamu." Asma' binti 'Umais yang merupakan salah seorang daripada mereka yang datang bersama kami, datang sebagai pelawat kepada Hafsa, isteri Nabi (ﷺ). Dia telah berhijrah bersama-sama dengan orang Islam lain yang berhijrah ke Najasyi. `Umar datang kepada Hafsa ketika Asma' binti 'Umais bersamanya. `Umar, ketika melihat Asma', berkata, "Siapakah ini?" Dia berkata, "Asma' binti 'Umais," kata `Umar, "Adakah dia orang Habsyah? Adakah dia wanita pelaut?" Asma' menjawab, "Ya." `Umar berkata, "Kami telah berhijrah sebelum kamu (ahli perahu), jadi kami lebih berhak daripada kamu terhadap Rasulullah (ﷺ)." Maka Asma' menjadi marah dan berkata, "Tidak, demi Allah, semasa kamu bersama Rasulullah (ﷺ) yang memberi makan orang-orang lapar di antara kamu, dan menasihati orang-orang jahil di antara kamu, kami berada di tanah Habsyah yang jauh dan dibenci, dan semua itu adalah untuk Rasulullah (ﷺ). Demi Allah, aku tidak akan makan atau minum apa-apa sehingga aku memberitahu Rasulullah (ﷺ) tentang semua yang kamu katakan. Di sana kami dicederakan dan ketakutan. Aku akan menceritakan perkara ini kepada Nabi (ﷺ) dan tidak akan berbohong atau mengurangkan perkataanmu atau menambah sesuatu kepadanya."