Ali bin Ebi Haşim bize şunları söyledi: Nusayr bin Ömer bin Yezid bin Kubaisa bin Yezid El-Esadi bana falanca kişiden şöyle dedi: Ben Burma bin Leys bin Burmah'ı duydum, o da Kabise bin Burma el-Esadi'nin şunu söylediğini duydu: Peygamber'in yanındaydım, Allah onu bereketlesin ve ona huzur versin ve onun şöyle dediğini duydum: Bu dünyadaki iyilik ehli, ahiretteki iyilik ehlidir ve Bu dünyadaki kötülük ehli, ahiretteki kötülük ehlidir.

Musa bin İsmail bize anlattı, şöyle dedi: Abdullah bin Hasan El-Anbari anlattı, dedi ki: Bize Hibban bin Asım anlattı ve kendisi Ebu'nun taşıyıcısıydı. Annesi Uleybe'nin kızı Safiye ve Uleybe'nin kızı Duhaybe bana anlattı ve dedeleri babalarının harmala'sıydı ve onlara şöyle dedi: Harmele bin Abdullah'ın yetkisi üzerine, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in yanına gelinceye kadar oradan ayrıldı ve Peygamber Efendimiz (s.a.v.) onu tanıyıncaya kadar yanındaydı. O gidince kendi kendime dedim ki: Vallahi, ilmim artıncaya kadar Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in yanına geleceğim ve onun huzuruna çıkıncaya kadar yürüyerek geldim. Ben de dedim ki: Bana ne yapmamı emrediyorsun? Dedi ki: Ey Harmela, doğruyu yap, yanlıştan kaçın. Sonra geri döndüm, gidene gelinceye kadar, sonra geldim. Ta ki ona yaklaşıp şöyle diyene kadar: Ey Allah'ın Resulü, bana ne yapmamı emrediyorsun? Dedi ki: Ey Harmela, doğru olanı yap ve kötülükten sakın. Kötülük ve insanların sana söyledikleri kulağına hoş gelen şeyleri gör, onlardan kalktığında onun peşinden git ve insanların sana söylemesinden hoşlanmadığın şeylere bak. Onlardan kalktığınızda ondan kaçının. Geri döndüğümde, arkalarında hiçbir şey bırakmadıklarını düşündüm.

Hasan bin Ömer bize anlattı, şöyle dedi: Bize Mu'temer anlattı, şöyle dedi: Babama, Ebu Osman'ın, Selman'dan rivayet ettiği bir hadisi aktardım: O şöyle dedi: Dünyada salih amel sahipleri, ahirette de iyilik ehlidirler. Dedi ki: Bunu Ebu Osman'dan, Selman'dan rivayet ederek duydum, dolayısıyla bunun böyle olduğunu biliyordum, bundan hiç kimseye bahsetmedim.

Ali bin Ayyaş bize anlattı, dedi ki: Bize Ebu Gassan anlattı, dedi ki: Muhammed bin El-Münkedir bana Cabir bin Abdullah'tan, Peygamber'den (s.a.v.) rivayetle anlattı. Dedi ki: Her iyilik sadakadır

Adem bin Ebi İyas bize anlattı, dedi ki: Bize Şu'be anlattı, dedi ki: Sa'id bin Ebi Burdah bin Ebi Musa bana babasından, dedesinden rivayet etti. Şöyle dedi: Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: Her Müslümanın sadaka vermesi gerekir. Dediler ki: Ya imkanı yoksa? Dedi ki: O halde elleriyle çalışıp kendine fayda sağlamalıdır. Ve sadaka verir. Dediler ki: Yapamaz mı, yoksa yapmaz mı? Şöyle buyurdu: Böylece sıkıntıda olan, muhtaç olana yardım eder. Dediler ki: Peki ya yapmazsa? Dedi ki: O, iyiliği veya iyiliği emreder. Dediler ki: Peki ya yapmazsa? Dedi ki: O halde kötülükten sakınır, çünkü bu kendisi için bir sadakadır.

Musaddad bize anlattı, şöyle dedi: Yahya bize Hişam bin Urve'den rivayet etti: O da şöyle dedi: Babam bana dedi ki, Ebu Meravahih el-Gıfari ona dedi ki, Ebu Zerr ona Resûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'e şöyle sorduğunu söyledi: Allah onu kutsasın ve ona huzur versin: Hangi amel daha iyidir? Şöyle buyurdu: Allah'a iman ve O'nun yolunda cihad. Dedi ki: Hangi köleler daha iyidir? Dedi ki: Bunların en pahalısı, en hayırlısı ise sahipleriyle beraberdir. Dedi ki: Eğer bunu yapmazsam ne düşünüyorsun? Dedi ki: Tayin edilmiştir. Kayboldun mu, yoksa aptalca mı davranıyorsun? Dedi ki: Eğer yapmazsam ne düşünüyorsun? Şöyle buyurdu: İnsanları kötülüklerden korursun, çünkü kendin için verdiğin sadakadır.

Ebu'n-Numan bize şöyle dedi: Mehdi bin Meymun bana, Ebu Uyeyne'nin müşterisi Vasil'den, Yahya bin Akil'den, Yahya bin Ya'mar'dan, Ebu el-Esved ed-Dili'den, Ebu Zerr'den rivayetle şöyle dedi: Denildi ki: Ey Allah'ın Resulü, dünya insanları maaşlarıyla gittiler, biz namaz kıldığımız gibi namaz kılıyorlar. Onlar da bizim oruç tuttuğumuz gibi oruç tutuyorlar ve mallarının fazlasını sadaka veriyorlar. Dedi ki: Allah size sadaka olarak vermeniz gereken şeyleri vermedi mi? Gerçekten birinizi her tesbih ve övmek bir sadakadır ve birinizle cinsel ilişkide bulunmak da bir sadakadır. Denildi ki: Onun arzusuna karşılık bir sadaka var mıdır? Şöyle buyurdu: Eğer haram bir fiil işlemiş olsaydı, ona bir yük olmaz mıydı? Yani, onu helâl olana koyarsa, kendisine bir sevap verilir.

Ebu Asım, Eban bin Sem'a'dan, Ebu'l-Vazi' Cabir'den, Ebu Berza el-Eslemi'den rivayetle şöyle dedi: "Ya Resulallah, beni cennete götürecek bir amele ilet" dedim. Şöyle buyurdu: İnsanlardan zararı giderin.

Musa bize anlattı, şöyle dedi: Vahib, Süheyl'den, babasından, Ebu Hureyre'den, Allah ondan razı olsun, Peygamber'den, Allah ondan razı olsun ve ona huzur versin, dedi ki: Bir Müslümanın yanından geçen bir adama yolda diken çarptı ve şöyle dedi: Ben bu dikeni düzelteceğim. Müslümana zarar gelmez bu yüzden affedildi.

Musa bize anlattı, şöyle dedi: Mehdi bize Vasil'den, Yahya bin Akil'den, Yahya bin Yamar'dan, Ebu'l-Esved ed-Dili'den, Ebu Zer'den rivayetle şöyle dedi: Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: Ümmetimin iyi ve kötü amelleri bana sunuldu ve ben onların amellerinin faziletlerinde Zararın yoldan uzaklaştırıldığını gördüm. ve onun amellerinin kötülükleri arasında şunu buldum: Camide nikahlanan kimse gömülmez.

Bişr bin Muhammed bize anlattı, o şöyle dedi: Abdullah bize anlattı, şöyle dedi: Abdul-Jabbar bin Abbas El-Hamdani, Adi bin Sabit'ten rivayetle, Abdullah bin Yezid el-Hattimi'den rivayetle şöyle dedi: Allah'ın Resulü, Allah ona bereket versin ve ona huzur versin, buyurdu: Her iyilik sadakadır.

Said bin Süleyman bize şöyle dedi: Mübarek, Sâbit'ten, Enes'ten rivayet etti: O şöyle dedi: Peygamber'e bir şey getirildiğinde, Allah ona salat ve selam versin, şöyle derdi: Onu falancaya götürün, çünkü o, Hatice'nin arkadaşıydı. Onu falancanın evine götürün, çünkü Hatice'yi çok seviyordu.

Muhammed bin Kesir bize anlattı, şöyle dedi: Süfyan bize Ebu Malik el-Eşcai'den, Raba'i'den, Huzeyfe'den rivayetle şöyle dedi: Peygamberiniz, Allah'ın salat ve selamı ona olsun, şöyle dedi: Her iyilik sadakadır

İshak ibn Muhlid bize Hammad ibn Usame'den, Mis'ar'dan rivayet etti, o da şöyle dedi: Ömer ibn Kays bize Amr ibn Ebu Kurrah el-Kindi'den rivayet etti. Dedi ki: Babam Selman'a kız kardeşini teklif etti ama o reddetti ve Bakira adlı hizmetçisiyle evlendi. Ebu Kurrah'a kendisinin Huzeyfe'den olduğu ve Selman'ın bir şeyi olduğu haber verildi, o da yanına gelerek bunu istedi ve kendisine bunun kendi sebze bahçesinde olduğu söylendi. O da ona gitti ve Zabeel'in yanında biraz sebze olduğunu gördü. Asasını omuzlarındaki gübre yığınının elbisesine soktu ve şöyle dedi: Ey Ebu Abdullah, Huzeyfe ile aranda ne vardı? Dedi ki: Şöyle diyor: Selman: {Ve adam aceleciydi}, böylece Selman'ın evine gelinceye kadar yola çıktılar, sonra Selman eve girdi ve şöyle dedi: Selam sana, sonra babama izin verdi. Kurra içeri girdi ve bir kapının üzerine bir desen yerleştirilmişti, kapının başında tuğlalar vardı ve işte küpeler vardı. O da şöyle dedi: Hanımınızın yatağına oturun. O da kendini hazırladı, sonra onunla konuşmaya başladı ve şöyle dedi: Huzeyfe, Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in öfkeyle söylediği şeyleri anlatıyordu. Bir halka, bu yüzden bunu sorabilir miyim? Ben de diyorum ki: Hudhayfah ne söylediğini en iyi bilendir ve insanlar arasında kin olmasından nefret ediyorum. Bunun üzerine Huzeyfe geldi ve ona şöyle denildi: Selman sana inanmıyor ve söylediklerine de inkar etmiyor. Bunun üzerine Huzeyfe bana geldi ve şöyle dedi: Ey Ümmü Selman'ın oğlu Selman, ben de dedim ki: "Ey Ümmü Huzeyfe'nin oğlu Huzeyfe, artık durmalısın, yoksa Ömer'e kadar senin hakkında yazarım." Onu korkuttuğumda Ümmü Huzeyfe hakkında beni bıraktı ve şöyle dedi: Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle dedi: Ben Adem'in soyundanım, öyleyse ümmetimden lânetlediğim veya görünüşünden başka bir şekilde lânetlediğim her kulu, onu ona uygulasın. Namaz

İbn Ebi Şeybe bize şöyle dedi: Yahya bin İsa, El-A'meş'ten, Habib'den, Sa'id bin Cübeyr'den, İbni Abbas'tan rivayetle şöyle dedi: Ömer, Allah ondan razı olsun, şöyle dedi: Bizi kavmimizin topraklarına götür. Biz de dışarı çıktık, ben ve Ubeyy bin Ka'b halkın en arkasındaydık ve ortalık iyice karışmıştı. Bir bulut ve babam şöyle dedi: Allah'ım, onun zararını bizden uzaklaştır. Biz de onların peşinden gittik; binekleri ıslaktı; onlar da: "Bizim başımıza gelen size ne oldu?" dediler. Dedim ki: O, onun zararını bizden defetmesi için Cenâb-ı Hakk'a dua etti. Ömer de: Sen bizimle birlikte bizim için dua etmedin mi?

Muaz bin Fadale anlattı, şöyle dedi: Hişam el-Destavai bize Yahya bin Ebi Kesir'den, Ebu Seleme'den rivayetle şöyle dedi: Ebu Saeed el-Hudri'nin yanına geldim, o benim arkadaşımdı, ben de dedim ki: Bizimle hurma ağaçlarına çıkmaz mısın? Bunun üzerine hamilerini giyerek dışarı çıktı.

Muhammed bin Selam bize anlattı, şöyle dedi: Muhammed bin Fudayl bin Gazvan, Muğire'den, Musa'nın annesinin rivayetine göre şöyle dedi: Ali'nin Allah'ın duasını duydum. Buna göre şöyle diyor: Peygamber (s.a.v.), Abdullah bin Mesud'a bir ağaca çıkıp bir kısmını kendisine getirmesini emretti, o da baktı. Ashabı Abdullah'ın bacağına giderek onun bacaklarının zulmüne güldüler. Bunun üzerine Resûlullah (s.a.v.) şöyle dedi: Neden gülüyorsun? Abdullah'ın bacağı daha ağırdır. Terazi Uhud'dan...